Kapım çalındı!
Eczanede yaz moduna geçtik. Bir yandan "Kim hangi tarihte izne çıkacak?" telaşı, diğer yandan rafların yavaşlayan stok devir hızının gönlümde başlattığı o amansız baskı...
Of ki ne of… Bu satırları yazarken bile sıcak bastı içimi.
Malum, "Zam geldi, gelecek" korkusuyla yapılan stoklar, saman tarlası gibi üst üste birikti; hepsi üstüme üstüme geliyor şimdi. Almasan KDV çıkıyor, "Tamam alalım" desen satmadan depolara öde, hep öde, yine öde…
Yazın firmalar ürünlerine ya zam yapar ya da kampanya. Yine benim vay başım! Alsan bir türlü, almasan bir türlü... Klimanın serinliği bile yetmiyor bu ekonomik yangını söndürmeye.
Tam o sırada kapı çalıyor yeniden. Tak, tak...
Sonu "V" ile biten o bitmek bilmeyen ödemeler sıraya giriyor: MTV, YGV, GV, KDV, ÇTV…
Çat çat; depo çekleri düşüyor önüme.
Kartlarım çıt çıt; dermokozmetik firmalarının güneş koruyucu ödemeleri ekstreleri dolduruyor.
Pat pat; yangın söndürme tüpünün doldurulması gerek, bilgisayar programının senelik anlaşmasının yenilenmesi kapıda...
Soruyorum kendime: Bu eczaneye bir format atmak lazım da, asıl benim cebime ne lazım? Yapay zekaya sorsam çözer mi bu düğümü? Çözüm ne mi? Çözüm gerçekten bende mi?
Bir eczacı, tüm gününü o dükkanda geçim derdi ve ödeme sorunu yaşayarak, stres içinde geçiriyorsa bu kimin ayıbı? Sağlık danışmanlığı yapmak için dirsek çürüten bir meslek grubunun, günün sonunda birer muhasebeciye ve finans uzmanına dönüşmek zorunda kalması hangi sistemin doğrusu?
Peki ya vitrinin diğer tarafı? Eczanenin kapısından giren o hasta, o danışan eczacının içindeki bu fırtınayı anlar mı? Yoksa "Ne gergin biri, yüzü bile gülmüyor" deyip geçer mi? Sizce hangisi?
Son zamanlarda meslektaşlarımın, eski yıllara kıyasla çok daha derin ekonomik sorunlarla boğuştuklarına şahit oluyorum. Eczanenin kendi kapasitesinden, cirosundan bağımsız olarak gelişen dış faktörler, içerdeki dertlerle birleşince artık dağın ucu görünmekle kalmadı; çığ olup üzerimize gelmeye başladı.
Eczanelerin tabelasındaki o kırmızı "E" harfi sadece nöbeti değil, galiba artık ekonomik bir imdat çığlığını temsil ediyor. Bilgisayarlara format atmak kolay da, bu mesleğin geleceğine ve eczacının cebine hak ettiği formatı kim, ne zaman atacak?
Güm güm
Kapım çalınıyor eyvah!
Kira ödenecek, hadi bana eyvallah
Sağlıklı bir yaz dilerim.
Ecz. Gül Kara
Hürriyet Eczanesi
