‘MEA CULPA’(*)
Eczacılığın Gelecekle Yüzleşmesi
Bir meslek ne zaman gerilemeye başlar biliyor musunuz?
Sorunları görmediğinde değil… Sorunların tamamını dışarıda aramaya başladığında.
Ekonomiyi konuşur. Sistemi konuşur. Mevzuatı konuşur. Zincirleri konuşur. Dijitalleşmeyi konuşur.
Ama bir noktadan sonra en kritik soruyu sormayı bırakır:
“Biz neyi kaçırdık?”
Latince eski bir ifade vardır:
Mea culpa.
“Hata bendeydi.”
Bugünün dünyasında ağır bir cümledir bu.
Çünkü çağımız; sorumluluktan çok gerekçe üretiyor.
Oysa gelişen bütün yapılar; önce kendilerine dürüst bakabilen yapılardır.
Şirketler… Toplumlar… Liderler… Ve meslekler…
Bugün eczacılık tam da böyle bir eşikte duruyor.
Çünkü dünya değişiyor.
Hasta davranışı değişiyor. İletişim biçimi değişiyor. Sağlık okuryazarlığı değişiyor. Güven arayışı değişiyor.
Ama biz hâlâ eski reflekslerle yeni çağı yönetmeye çalışıyoruz.
Yıllarca dijitalleşmeyi küçümsedik. Sosyal medyayı hafife aldık. Yeni neslin dilini anlamakta geciktik. Danışmanlığın değerini yeterince anlatamadık.
Ve belki de en önemlisi:
Eczacılığı sadece ürün üzerinden konuşmaya başladık.
Oysa toplumun eczacıdan beklediği şey hiçbir zaman sadece ürün değildi.
İnsanlar; ulaşılabilirlik, güven, yorum, rehberlik ve samimiyet satın alıyordu.
Bugün yapay zekâ büyüyor. Dijital sağlık gelişiyor. Online platformlar güçleniyor.
Ama hâlâ bir insan, gece çocuğunun ateşi çıktığında ekran değil, güvendiği bir sağlık profesyoneli arıyor.
İşte geleceğin eczacılığı tam burada başlayacak.
Raflarla değil, ilişkiyle…
Stokla değil, güvenle…
Sadece satışla değil, anlamla…
“Dünya değişirken biz yeterince hızlı dönüşemedik.”
Bu bir suçlama değil. Bu; farkındalık.
Çünkü hiçbir meslek önce dışarıdan yıkılmaz.
Önce kendi değerini anlatmayı bırakır.
Ama aynı şekilde yeniden yükseliş de dışarıdan başlamaz.
Önce içeride bir bilinç oluşur.
Belki bugün eczacılığın ihtiyacı olan şey; daha büyük tabelalar değil, daha büyük bir vizyondur.
Çünkü gelecek, en güçlü olanların değil; değişebilenlerin olacak.
Ve bazı dönemlerde en büyük dönüşüm, başkalarını suçlamayı bırakıp, aynaya bakabilmektir.
Belki de şimdi tam zamanı…
Mesleği yeniden hatırlamanın zamanı.
(*) Bu yazının düşünsel çıkış noktalarından biri; Stefano D’Anna’nın “Tanrılar Okulu” eserinde geçen “Mea Culpa” yaklaşımının, eczacılığın dönüşümü ve geleceği perspektifiyle yeniden yorumlanmasından ilham almıştır.
Kadın ve Genç Temsiliyeti 
