Kalbin Kadar Temiz Sayfalar
Bir zamanlar anı defterleri vardı. Belki hala vardır. Okul yıllarında her birimiz anı defterleri tutar, seçtiğimiz arkadaşlarımıza bizimle ilgili hatıra cümleleri yazmasını isterdik. Heyecanla bize de duygularımızı yazacağımız defterlerin uzatılmasını beklerdik.
"Kalbin kadar temiz bu sayfayı bana ayırdığın için teşekkür ederim. Beni unutma."
Kim bilir kaç defterde altında adımız yazılı mesajlarımız var. Kendi defterlerime baktığımda çoğunun adı yabancı geliyor ve yüzlerini bile hatırlamakta zorlanıyorum. Artık solmaya yüz tutmuş eski fotoğraflar olmasa işimiz daha zor olurdu. O dönemlerden fotolarımız ne kadar az değil mi? Yıllar sonra sosyal medyada denk geldiğimiz arkadaşlarımızın kurduğu iletişim grupları olmasa kim nerede, ne yapar bilmek kolay değil. Eğer yakın döneme dair bir arkadaş grubu kurulmadıysa geçmişe ait grupların ilginizi pek çekmediğini hatta zamanla ayıp olmasın diye çıkamadığınız, sessize alarak varlığınızı devam ettirdiğiniz gruplar olduğunu anladığınızda bir miktar suçluluk bile hissedebilirsiniz bu çok mümkün.
İnsanların %90’ından fazlası bir zamanlar en iyi arkadaşım dediği kişiyle artık arkadaş değil.
Evet, bu çarpıcı istatistik, çeşitli sosyal araştırmalar ve anketler (örneğin, 2021 ve 2025 yıllarında Amerikan Hayat Araştırma Merkezi tarafından yapılanlar) tarafından desteklenen, insanların %90'ından fazlasının zamanında "en iyi arkadaş" dedikleri kişiyle artık görüşmediğini veya yakın olmadığını gösteriyor. Bu durum genellikle sorunlu bir durum ya da tartışma sonucu gelişmiyor, hayatın doğal akışı içinde gelişen bir kopuş olarak tanımlanıyor.
Neden "En İyi Arkadaşlar" hayatımızdan çıkıyor?
Araştırmalar, bu kopuşun temel nedenlerini şu şekilde sıralıyor:
Hayat Önceliklerinin Değişmesi: Kariyer, evlilik, çocuklar veya taşınma gibi durumlar arkadaşlık bağlarını zayıflatıyor.
Mesafe ve Zaman Eksikliği: Fiziksel uzaklık ve günlük hayatın yoğunluğu, eskisi kadar vakit geçirememeye neden oluyor.
Kişisel Gelişim ve Farklılaşma: İnsanlar zamanla değişiyor, ilgi alanları ve değerleri farklılaşabiliyor. "Büyüdükçe" arkadaşla ortak payda azalıyor.
Ortak Paydanın Kaybolması: Arkadaşlığın temelini oluşturan günlük etkileşimin yerini sessizlik alıyor.
Yedi Yılda Bir Değişim: Bazı araştırmalar, insanların yaklaşık 7 yılda bir arkadaşlarının yarısını değiştirdiğini gösteriyor.
Kopuş Sessizce Oluyor: Çoğu zaman büyük bir tartışma değil, yavaş yavaş "ilişkinin kuruması" (slow death) şeklinde gerçekleşiyor.
Psikologların ‘Sosyal Konvoy Modeli’ne göre, hayatımıza giren insanlar o anki ihtiyaçlarımıza ve kimliğimize hizmet eder. Kimliğimiz değiştikçe, geçmişteki ‘en iyi arkadaş’ tanımıyla olan bağımız, ortak paydaların tükenmesiyle doğal bir seleksiyona uğrar.
Elbette geçmişten bağımızın kopmadığı arkadaşlarımız da var. Yukarıda belirtilen kriterlere göre bağın sağlam kalmasını sağlayan nedenleri taşıdığımız, birbirimizden haberdar olduğumuz.
Bu yazıyı düzenlediğim şu andan geriye hatta çok gerilere bakarken bir soru dönüyor zihnimin içinde.
O sayfalar hala kalbin kadar temiz mi? Kalbin tüm sayfaları tertemiz yapacak kadar güzel kalabildi mi? Tüm arkadaşlarımızın tertemiz kalbinin olduğuna inandığımız o günleri sevgiyle anıyorum. Birbirimizi hep güzel hatırlayalım.